به سايت عاشقانه و تفريحي كوچولو خوش آمديد

با سلام و خوش آمدگويي...

 

لطفا بعد از عضويت رايگان ، قوانين و آموزش فعاليت در كوچولو را مطالعه كنيد.

براي مشاهده تعرفه تبليغات به قسمت تبليغات ، و براي تماس با مديركوچولو به فرم تماس با ما مراجعه كنيد.

رضا عطاران: حوصله کتاب خواندن را ندارم

دسته بندی: سينما و تلويزيون | نویسنده : FARNAZ | بدون نظر

  

عطاران می‌‌گوید: «الان خیلی وقت است که نتوانسته ام کتاب بخوانم. نه اینکه وقتش را نداشته باشم اما در این سن و سال، خیلی حوصله اش نیست که کتاب بخوانم!»
شماره نوروزی و آخرین شماره سال ۹۲ دوهفته نامه خبری – تحلیلی «ســام» ویژه کتاب و کتابخوانی با یادداشت‌ها وگفتارهایی از «رویا تیموریان، رضا عطاران، نرگس آبیار، حسن فتحی، الهام حمیدی، بابک جهانبخش، علیرضا روشن، محمدحسین جعفریان و…» منتشر و روانه بازار کتاب شد. در این شماره پرونده ویژه‌ای درباره رابطه سینما و ادبیات در کشورمان درج شده که گفتگو با مازیار میری و نرگس آبیار در کنار پیشنهادهایی از حسن فتحی به چشم می‌خورد. همچنین گفتگویی مفصل و خواندنی با علی موذنی در این شماره درج شده که به بازگشت او به دنیای رمان بعد از فیلمسازی پرداخته. در این شماره گفتگو با رضا عطاران و رویا تیموریان در خصوص مطالعه و این روزهای خودشان نیز دیده می‌شود.
گفتگو با دونا تارت پدیده این روزهای دنیای کتاب در غرب با رمان «سهره» و همچنین ابوطالب مظفری در خصوص حال و روز فرهنگ و ادبیات در افغانستان امروز در کنار پیشنهادهای نوروزی برای مطالعه و لیست پرفروش‌های زمستان و تازه‌های بازار نشر از دیگر مطالب این شماره «سام» است.
سام را می‌توانید از کتابفروشی‌های معتبر تهران تهیه کنید؛ همچنین هموطنان سایر شهرها و همچنین فارسی زبانان دیگر کشورها با پرداخت هزار تومان آن را از طریق سایت دکه ۲۴ و به صورت الکترونیک دریافت کنند. 
در ادامه گزیده‌ای از گفتگوی سام با عطاران را می‌خوانید:
- حقیقتش را بخواهید، من الان خیلی وقت است که نتوانسته ام کتاب بخوانم. نه اینکه وقتش را نداشته باشم اما در این سن و سال، خیلی حوصله اش نیست که کتاب بخوانم.
- من یک انسان فوق العاده احساساتی هستم که از بسیاری چیزهایی که برای خیلی ها عادی است، الهام می گیرم و بعضی وقت ها متاثر می شوم. کلا درصد تاثیرپذیری ام از اطرافم، خیلی زیاد است نه اینکه چون در سینما فعالیت می کنم باید به اطرافم حساس باشم، نه، من ذاتا اینطوری هستم. من وقتی جوان‌تر بودم، خیلی مطالعه می کردم و با هر مطالعه، می دیدم که آن وقایع و انسان ها، تا چه اندازه ای روی روحیات من تاثیر می گذارند. این تاثیرات را چندان به فال نیک نمی گرفتم و بنابراین از یک جایی تصمیم گرفتم که این نوع تاثیرپذیری را متوقف نموده و بیشتر بر روی اجتماعم متمرکز شوم به همین علت است که می گویم با اینکه وقتش را کم و بیش دارم اما چندان به مطالعه راغب نیستم.
- شاید اشکال از من باشد که در مقطعی، به خواندن کتاب هایی علاقمند شدم که سیگنال هایی منفی به مخاطبش می داد اما سینما اینگونه نیست. اگر دقت کرده باشی متوجه می شوی که من در سریال ها و فیلم هایی بازی کرده ام که تصویری از اجتماع امروز ما هستند و مخاطب نمی تواند نشانه هایی از روزگار گذشته و دهه های قبل در آن ببیند. من فرزند زمان خودم هستم در حالی که رمان ها و کتاب هایی که مطالعه می کردم، یا از تخیل نویسنده آن تراوش کرده و یا ساختاری کلاسیک داشته که نمی توانسته با جامعه روز، همسانی خاصی داشته باشد. من چون تلاش می کنم حتی فراتر از زمان خودم حرکت کنم علاقه چندانی به سیر در روزگار گذشته ندارم.
- «آلبر کامو». من تقریبا تمام کتاب های این نویسنده را مطالعه کرده ام و دیدم که یک روحیه منفی بافی دارد در من شکل می گیرد که با شخصیت من همخوانی ندارد. می گویم شاید از بخت من بود که به کتاب های این نویسنده علاقمند شدم و شاید اگر نویسنده خوشبینی در ابتدای کار مطالعه ام، نصیبم می شد حالا من خوره مطالعه شده بودم و شاید مسیر زندگی ام تغییر پیدا می کرد.
بخش‌هایی از گفتگوی سام با رویا تیموریان
- شاید برای «کورت ونه گات» نامه بنویسم، آن هم برای بهترین کتاب عمرش، «افسونگران تایتان». او در این کتاب، با دقتی مثال زدنی، تجربه ای جدید از دنیایی واقعی را به تصویر می کشد که می توان خط به خطش را خواند و از این همه ذوق هنری ناب لذت برد.
- این سخن را در جاهای مختلفی به زبان آورده ام و اینجا هم تکرار می کنم که یکی از جاودانه ترین رمان های ایرانی تا همیشه را «جای خالی سلوچ» می دانم. قدرت تشریح وقایع در این کتاب به اندازه ای زنده و قدرتمند است که گویی خواننده، خود را در جای جای این داستان حس می کند و تمام آن اتفاقات را به خوبی لمس می کند. من همواره بسیاری از مردم را به مطالعه این کتاب مهم دعوت کرده ام.
- مگر می شود انسان هزاره سوم از مطالعه رویگردان باشد؟! به نظر من، یک انسان در هر پست و مقام و شغلی که مشغول به فعالیت است باید حداقل در مورد رشته خودش، مطالعاتی را داشته باشد. بالاخره همه دوست دارند که در کار خود، بهترین باشند و همه هم این را می دانند که مطالعه، دانش فرد را بالا می برد بنابراین دیگر نمی توان گفت در این دوره و زمانه که سیطره دانش، فراگیرتر از هر دوره دیگری شده است و دامنه تفکر، بسیار بالا رفته است، کسی نسبت به مطالعه بی تفاوت یا کم تفاوت باشد.
- الان چند هفته ای است که مطالعه کتابی از «ایرج پزشکزاد» تحت عنوان «ماشاالله خان در بارگاه هارون الرشید» را آغاز کرده ام و هم اکنون، به صفحات پایانی آن رسیده ام. کتاب بسیار خوبی است که توصیه می کنم دیگران هم این کتاب را تهیه کرده و آن را مطالعه کنند

برچسب ها :


ارسال نظر