ورود به حساب ثبت نام جدید فراموشی کلمه عبور
برای ورود به حساب کاربری خود، نام کاربری و کلمه عبورتان را در زیر وارد کرده و روی “ ورود به حساب” کلیک کنید.





اگر فرم ثبت نام برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم بازیابی کلمه عبور برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.





صفحه 2 از 58 نخست 1234567122252 ... آخرین
نمایش نتایج: از 16 به 30 از 870
  1. #16
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض

    بوستان سعدی » باب 1 یک بوستان در عدل و تدبیر و رای

    گفتار اندر نظر در حق رعیت مظلوم


    تو کی بشنوی نالهٔ دادخواه
    به کیوان برت کلهٔ خوابگاه؟

    چنان خسب کاید فغانت به گوش
    اگر دادخواهی برآرد خروش


    که نالد ز ظالم که در دور تست؟
    که هر جور کو می کند جور تست

    نه سگ دامن کاروانی درید
    که دهقان نادان که سگ پرورید


    دلیر آمدی سعدیا در سخن
    چو تیغت به دست است فتحی بکن

    بگوی آنچه دانی که حق گفته به
    نه رشوت ستانی و نه عشوه ده

    طمع بند و دفتر ز حکمت بشوی
    طمع بگسل و هرچه خواهی بگوی
    ویرایش توسط love-kh : 2011.08.15 در ساعت 08:06
    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  2. #17
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض


    دوستان عزیز جهت نظم و ترتیب در ارسال اشعار ، لطفا به فهرست زیر مراجعه کنید.

    اشعار را فقط بر اساس این فهرست و به ترتیب ، با فونت و رنگ بندی زیبا در این تاپیک قرار دهید.
    از ارسال های خارج از ترتیب خودداری کنید و لطفا پست های خود را در وسط قرار دهید.
    نام کتاب ،نام باب و نام بخش را حتما ذکر کنید.


    لازم به ذکر است که فهرست قبلا توسط niniekhaste عزیز موسس این تاپیک ایجاد شده و برای توجه بیشتر و جلوگیری از اشتباهات
    احتمالی ، دوباره در این جا آورده می شود.


    اشعار علامت خورده ، قبلا ارسال شده اند.لذا فقط اقدام به ارسال اشعار بی علامت نمایید.
    جهت ایجاد ظاهری بهتری برای پست هایتان ، خواهشا ستاره های * احتمالی را از متن اشعار حذف نمایید.

    آثار سعدی

    دیوان اشعار
    گلستان سعدی
    بوستان سعدی(درحال ارسال)
    مواعظ سعدی


    کتاب بوستان سعدی :

    آغاز : در نیایش خداوند پوزش پذیر(ارسال شده)
    باب یک بوستان در عدل و تدبیر و رای(درحال ارسال)
    باب دوم بوستان در احسان
    باب سوم بوستان در عشق و مستی و شور
    باب چهارم بوستان در تواضع
    باب پنجم بوستان در رضا
    باب ششم بوستان در قناعت
    باب هفتم بوستان در عالم تربیت
    باب هشتم بوستان در شکر بر عافیت
    باب نهم بوستان در توبه و راه صواب
    باب دهم بوستان در مناجات و ختم کتاب


    ((سعدی شیرازی-بوستان سعدی-باب اول : در عدل و تدبیر رای))

    ۱. سر آغاز **
    ۲. حکایت در تدبیر و تأخیر در سیاست ***
    ۳. گفتار اندر بخشایش بر ضعیفان ***
    ۴. در معنی شفقت بر حال رعیت ***
    ۵. حکایت در شناختن دوست و دشمن را ***
    ۶. گفتار اندر نظر در حق رعیت مظلوم ***
    ۷. هم در این معنی
    ۸. حکایت در معنی شفقت
    ۹. حکایت اتابک تکله
    ۱۰. حکایت ملک روم با دانشمند
    ۱۱. حکایت مرزبان ستمگار با زاهد
    ۱۲. گفتار اندر نگه داشتن خاطر درویشان
    ۱۳. حکایت در معنی رحمت با ناتوانان در حال توانایی
    ۱۴. حکایت
    ۱۵. اندر معنی عدل و ظلم و ثمره ی آن
    ۱۶. حکایت برادران ظالم و عادل و عاقبت ایشان
    ۱۷. صفت جمعیت اوقات درویشان راضی
    ۱۸. حکایت عابد و استخوان پوسیده
    ۱۹. گفتار اندر نکوکاری و بد کاری و عاقبت آنها
    ۲۰. حکایت شحنه مردم آزار
    ۲۱. حکایت حجاج یوسف
    ۲۲. در نواخت رعیت و رحمت بر افتادگان
    ۲۳. حکایت در این معنی
    ۲۴. گفتار اندر بی وفائی دنیا
    ۲۵. در تغیر روزگار و انتقال مملکت
    ۲۶. حکایت قزل ارسلان با دانشمند
    ۲۷. حکایت
    ۲۸. حکایت پادشاه غور با روستایی
    ۲۹. حکایت مأمون با کنیزک
    ۳۰. حکایت درویش صادق و پادشاه بیدادگر
    ۳۱. حکایت زورآزمای تنگدست
    ۳۲. حکایت در معنی خاموشی از نصیحت کسی که پند نپذیرد
    ۳۳. گفتار اندر رای و تدبیر ملک و لشکر کشی
    ۳۴. گفتار اندر نواخت لشکریان در حالت امن
    ۳۵. گفتار اندر تقویت مردان کار آزموده
    ۳۶. گفتار اندر دلداری هنرمندان
    ۳۷. گفتار اندر حذر کردن از دشمنان
    ۳۸. گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیر
    ۳۹. گفتار اندر ملاطفت با دشمن از روی عاقبت اندیشی
    ۴۰. گفتار اندر حذر از دشمنی که در طاعت آید
    ۴۱. گفتار اندر پوشیدن راز خویش



    ویرایش توسط love-kh : 2011.08.15 در ساعت 08:01
    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  3. #18
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض

    بوستان سعدی )) باب یک بوستان )) در عدل و تدبیر رای
    هم در این معنی

    خبر یافت گردن کشی در عراق
    که می گفت مسکینی از زیر طاق

    تو هم بر دری هستی امیدوار
    پس امید بر در نشینان برآر

    نخواهی که باشد دلت دردمند
    دل دردمندان برآور ز بند


    پریشانی خاطر دادخواه
    براندازد از مملکت پادشاه

    تو خفته خنک در حرم نیمروز
    غریب از برون گو به گرما بسوز


    ستاننده داد آن کس خداست
    که نتواند از پادشه دادخواست
    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  4. #19
    Bahar

     

    پیشکسوت کوچولو
    تاریخ عضویت
    July 2010
    محل سکونت
    شهر من غربت ؛ دیار ِ بی کسی
    نوشته ها
    23,968
    2,106
    6,415

    پیش فرض




    بوستان سعدی )) باب یک بوستان )) در عدل و تدبیر رای

    حکایت در معنی شفقت



    یکی از بزرگان اهل تمیز
    حکایت کند ز ابن عبدالعزیز

    که بودش نگینی بر انگشتری
    فرو مانده در قیمتش جوهری

    به شب گفتی از جرم گیتی فروز
    دری بود در روشنایی چو روز

    قضا را درآمد یکی خشک سال
    که شد بدر سیمای مردم هلال

    چو در مردم آرام و قوت ندید
    خود آسوده بودن مروت ندید

    چو بیند کسی زهر در کام خلق
    کیش بگذرد آب نوشین به حلق

    بفرمود و بفروختندش به سیم
    که رحم آمدش بر غریب و یتیم

    به یک هفته نقدش به تاراج داد
    به درویش و مسکین و محتاج داد

    فتادند در وی ملامت کنان
    که دیگر به دستت نیاید چنان

    شنیدم که می*گفت و باران دمع
    فرو می*دویدش به عارض چو شمع

    که زشت است پیرایه بر شهریار
    دل شهری از ناتوانی فگار

    مرا شاید انگشتری بی*نگین
    نشاید دل خلقی اندوهگین

    خنک آن که آسایش مرد و زن
    گزیند بر آرایش خویشتن

    نکردند رغبت هنر پروران
    به شادی خویش از غم دیگران

    اگر خوش بخسبد ملک بر سریر
    نپندارم آسوده خسبد فقیر

    وگر زنده دارد شب دیر تاز
    بخسبند مردم به آرام و ناز

    بحمدالله این سیرت و راه راست
    اتابک ابوبکر بن سعد راست

    کس از فتنه در پارس دیگر نشان
    نبیند مگر قامت مهوشان

    یکی پنج بیتم خوش آمد به گوش
    که در مجلسی می*سرودند دوش

    مرا راحت از زندگی دوش بود
    که آن ماهرویم در آغوش بود

    مر او را چو دیدم سر از خواب مست
    بدو گفتم ای سرو پیش تو پست

    دمی نرگس از خواب نوشین بشوی
    چو گلبن بخند و چو بلبل بگوی

    چه می*خسبی ای فتنه روزگار؟
    بیا و می لعل نوشین بیار

    نگه کرد شوریده از خواب و گفت
    مرا فتنه خوانی و گویی مخفت

    در ایام سلطان روشن نفس
    نبیند دگر فتنه بیدار کس

    ویرایش توسط Bahar : 2011.08.16 در ساعت 18:57



    اغلب بهترین قسمتهای زندگی زمانی بوده اند که


    هیچ کاری نکرده ای و نشسته ای درباره ی زندگی فکر کرده ای.

    منظورم اینست که مثلا می فهمی که همه چیز بی معناست،

    بعد به این نتیجه می رسی که خیلی هم نمی تواند بی معنا باشد.

    چون تو می دانی بی معناست

    و همین آگاهی تو از بی معنا بودن،

    تقریبا معنایی به آن می دهد!

    می دانی منظورم چیست؟

    بدبینیِ خوش بینانه!


  5. #20
    neginalmas
    كوچولو رسمي
    کوچولو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    October 2010
    محل سکونت
    زير چتررنگين كمون خدا
    نوشته ها
    4,257
    1,726
    2,055

    پیش فرض

    بــوستــان سعــدی )) بــاب یــک بــوستــان )) در عــدل و تــدبیــر رای


    :::: حکـــایـت اتــابک تکلـــه ::::




    در اخبــار شاهان پیشینه هست
    که چون تکله بر تخت زنگی نشست

    به دورانش از کــس نیازرد کس
    سبق برد اگر خود همین بود و بس

    چنین گفت یک ره به صاحبدلی
    که عمرم بسر رفت بی حاصلی

    بخواهم به کنج عبــادت نشست
    که دریابم این پنج روزی که هست

    چو می بگذرد ملک و جاه و سریر
    نبرد از جهــان دولــت الا فقیر

    چو بشنید دانای روشن نفس
    بتندی برآشفت کای تکله بس!

    طریقت بجز خدمــت خلق نیست
    به تسبیح و سجاده و دلق نیست

    تو بر تخت سلطانی خویش باش
    به اخلاق پاکیزه درویش باش

    بصدق و ارادت میان بسته دار
    ز طامات و دعوی زبان بسته دار

    قدم باید اندر طریقت نه دم
    که اصلی ندارد دم بی قدم

    بزرگان که نقد صفا داشتند
    چنین خرقه زیر قبا داشتند

    ویرایش توسط neginalmas : 2011.08.16 در ساعت 21:23
    سپيـــده كه سر بــزند
    دراين بيشه زارخـــــزان زده
    شايد گلــي بــرويـد
    شبيــه گلي كه دربهــــار رويـيــده
    پس بـه نــام زندگــي
    هرگز مگو هرگــــــز....!
  6. #21
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض

    آخ کیف می کنم وقتی میبینم میتونم کنار همدیگه یه تاپیک عالی و مرتب داشته باشیم...آخ کیف می کنم !
    از همکاری با ارزشتون بسیار ممنونم دوستان نازنین.

    بوستان سعدی << باب یک بوستان << در عدل و تدبیر رای
    حکایت ملک روم با دانشمند



    شنیدم که بگریست سلطان روم
    بر نیک مردی ز اهل علوم

    که پایابم از دست دشمن نماند
    جز این قلعه در شهر با من نماند

    بسی جهد کردم که فرزند من
    پس از من بود سرور انجمن

    کنون دشمن بدگهر دست یافت
    سر دست مردی و جهدم بتافت

    چه تدبیر سازم، چه درمان کنم؟
    که از غم بفرسود جان در تنم

    بگفت ای برادر غم خویش خور
    که از عمر بهتر شد و بیشتر

    تو را این قدر تا بمانی بس است
    چو رفتی جهان جای دیگر کس است

    اگر هوشمندست وگر بی*خرد
    غم او مخور کو غم خود خورد

    مشقت نیرزد جهان داشتن
    گرفتن به شمشیر و بگذاشتن

    که را دانی از خسروان عجم
    ز عهد فریدون و ضحاک و جم

    که در تخت و ملکش نیامد زوال؟
    نماند بجز ملک ایزد تعال

    که را جاودان ماندن امید ماند
    چو کس را نبینی که جاوید ماند؟

    کرا سیم و زر ماند و گنج و مال
    پس از وی به چندی شود پایمال

    وزان کس که خیری بماند روان
    دمادم رسد رحمتش بر روان

    بزرگی کز او نام نیکو نماند
    توان گفت با اهل دل کو نماند

    الا تا درخت کرم پروری
    گر امیدواری کز او بر خوری

    کرم کن که فردا که دیوان نهند
    منازل بمقدار احسان دهند

    یکی را که سعی قدم پیشتر
    به درگاه حق، منزلت بیشتر

    یکی باز پس خاین و شرمسار
    نیابد همی مزد ناکرده کار

    بهل تا به دندان برد پشت دست
    تنوری چنین گرم و نان درنبست

    بدانی گه غله برداشتن
    که سستی بود تخم ناکاشتن
    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  7. #22
    neginalmas
    كوچولو رسمي
    کوچولو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    October 2010
    محل سکونت
    زير چتررنگين كمون خدا
    نوشته ها
    4,257
    1,726
    2,055

    پیش فرض

    بــوستــان سعــدی :::: بــاب یــک بــوستــان:::: در عــدل و تــدبیــر رای

    .ااااا حکـــایــت مرزبـــان ستمگـــار بــا زاهـــد ااااا.



    خردمند مردی در اقصای شام
    گرفت از جهان کنج غاری مقام

    به صبرش در آن کنج تاریک جای
    به گنج قناعت فرو رفته پای

    شنیدم که نامش خدادوست بود
    ملک سیرتی، آدمی پوست بود

    بزرگان نهادند سر بر درش
    که در می نیامد به درها سرش

    تمنا کند عارف پاکباز
    به در یوزه از خویشتن ترک آز

    چو هر ساعتش نفس گوید بده
    بخواری بگرداندش ده به ده

    در آن مرز کاین پیر هشیار بود
    یکی مرزبان ستمگار بود

    که هر ناتوان را که دریافتی
    به سرپنجگی پنجه برتافتی

    جهان سوز و بی رحمت و خیره کش
    ز تلخیش روی جهانی ترش

    گروهی برفتند ازان ظلم و عار
    ببردند نام بدش در دیار

    گروهی بماندند مسکین و ریش
    پس چرخه نفرین گرفتند پیش

    ید ظلم جایی که گردد دراز
    نبینی لب مردم از خنده باز

    به دیدار شیخ آمدی گاه گاه
    خدادوست در وی نکردی نگاه

    ملک نوبتی گفتش: ای نیکبخت
    بنفرت ز من درمکش روی سخت

    مرا با تو دانی سر دوستی است
    تو را دشمنی با من از بهر چیست؟

    گرفتم که سالار کشور نیم
    به عزت ز درویش کمتر نیم

    نگویم فضیلت نهم بر کسی
    چنان باش با من که با هر کسی

    شنید این سخن عابد هوشیار
    بر آشفت و گفت: ای ملک، هوش دار

    وجودت پریشانی خلق از اوست
    ندارم پریشانی خلق دوست

    تو با آن که من دوستم، دشمنی
    نپندارمت دوستدار منی

    چرا دوست دارم به باطل منت
    چو دانم که دارد خدا دشمنت؟

    مده بوسه بر دست من دوستوار
    برو دوستداران من دوست دار

    خدادوست را گر بدرند پوست
    نخواهد شدن دشمن دوست، دوست

    عجب دارم از خواب آن سنگدل
    که خلقی بخسبند از او تنگدل


    سپيـــده كه سر بــزند
    دراين بيشه زارخـــــزان زده
    شايد گلــي بــرويـد
    شبيــه گلي كه دربهــــار رويـيــده
    پس بـه نــام زندگــي
    هرگز مگو هرگــــــز....!
  8. #23
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض

    بوستان سعدی باب یک بوستان در عدل و تدبیر و رای
    گفتار اندر نگه داشتن خاطر درویشان



    مها زورمندی مکن با کهان
    که بر یک نمط می نماند جهان

    سر پنجهٔ ناتوان بر مپیچ
    که گر دست یابد برآیی به هیچ

    عدو را بکوچک نباید شمرد
    که کوه کلان دیدم از سنگ خرد

    نبینی که چون با هم آیند مور
    ز شیران جنگی برآرند شور

    نه موری که مویی کزان کمترست
    چو پر شد ز زنجیر محکمترست

    مبر گفتمت پای مردم ز جای
    که عاجز شوی گر درآیی ز پای

    دل دوستان جمع بهتر که گنج
    خزینه تهی به که مردم به رنج

    مینداز در پای کار کسی
    که افتد که در پایش افتی بسی

    تحمل کن ای ناتوان از قوی
    که روزی تواناتر از وی شوی

    به همت برآر از ستیهنده شور
    که بازوی همت به از دست زور

    لب خشک مظلوم را گو بخند
    که دندان ظالم بخواهند کند

    به بانگ دهل خواجه بیدار گشت
    چه داند شب پاسبان چون گذشت؟

    خورد کاروانی غم بار خویش
    نسوزد دلش بر خر پشت ریش

    گرفتم کز افتادگان نیستی
    چو افتاده بینی چرا نیستی؟

    براینت بگویم یکی سرگذشت
    که سستی بود زین سخن درگذشت
    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  9. #24
    neginalmas
    كوچولو رسمي
    کوچولو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    October 2010
    محل سکونت
    زير چتررنگين كمون خدا
    نوشته ها
    4,257
    1,726
    2,055

    پیش فرض

    بــوستــان سعــدی :::: بــاب یــک بــوستــان:::: در عــدل و تــدبیــر رای


    .ااااا حکــایت در مـعنــی رحمــت بــا نـاتــوانـان در حــال تــوانــایی ااااا.

    چنان قحط شد سالی اندر دمشق
    که یاران فراموش کردند عشق

    چنان آسمان بر زمین شد بخیل
    که لب تر نکردند زرع و نخیل

    بخوشید سرچشمه های قدیم
    نماند آب، جز آب چشم یتیم

    نبودی بجز آه بیوه زنی

    اگر برشدی دودی از روزنی

    چو درویش بی برگ دیدم درخت
    قوی بازوان سست و درمانده سخت

    نه در کوه سبزی نه در باغ شخ
    ملخ بوستان خورده مردم ملخ

    در آن حال پیش آمدم دوستی
    از او مانده بر استخوان پوستی

    وگرچه به مکنت قوی حال بود
    خداوند جاه و زر و مال بود

    بدو گفتم: ای یار پاکیزه خوی
    چه درماندگی پیشت آمد؟ بگوی

    بغرید بر من که عقلت کجاست؟
    چو دانی و پرسی سالت خطاست

    نبینی که سختی به غایت رسید
    مشقت به حد نهایت رسید؟

    نه باران همی آید از آسمان
    نه بر می رود دود فریاد خوان

    بدو گفتم: آخر تو را باک نیست
    کشد زهر جایی که تریاک نیست

    گر از نیستی دیگری شد هلاک
    تو را هست، بط را ز طوفان چه باک؟

    نگه کرد رنجیده در من فقیه
    نگه کردن عالم اندر سفیه

    سپيـــده كه سر بــزند
    دراين بيشه زارخـــــزان زده
    شايد گلــي بــرويـد
    شبيــه گلي كه دربهــــار رويـيــده
    پس بـه نــام زندگــي
    هرگز مگو هرگــــــز....!
  10. #25
    Bahar

     

    پیشکسوت کوچولو
    تاریخ عضویت
    July 2010
    محل سکونت
    شهر من غربت ؛ دیار ِ بی کسی
    نوشته ها
    23,968
    2,106
    6,415

    پیش فرض

    بوستان سعدی » باب يك یک بوستان در عدل و تدبیر و رای » حکایت


    شبی دود خلق آتشی برفروخت
    شنیدم که بغداد نیمی بسوخت

    یکی شکر گفت اندران خاک و دود
    که دکان ما را گزندی نبود


    جهاندیده ای گفتش ای بوالهوس
    تو را خود غم خویشتن بود و بس؟

    پسندی که شهری بسوزد به نار
    وگرچه سرایت بود بر کنار؟


    بجز سنگدل ناکند معده تنگ
    چو بیند کسان بر شکم بسته سنگ

    توانگر خود آن لقمه چون می خورد
    چو بیند که درویش خون می خورد؟


    مگو تندرست است رنجوردار
    که می پیچد از غصه رنجوروار

    تنکدل چو یاران به منزل رسند
    نخسبد که واماندگان از پسند


    دل پادشاهان شود بارکش
    چو بینند در گل خر خارکش

    اگر در سرای سعادت کس است
    ز گفتار سعدیش حرفی بس است


    همینت بسنده ست اگر بشنوی
    که گر خار کاری سمن ندروی










    اغلب بهترین قسمتهای زندگی زمانی بوده اند که


    هیچ کاری نکرده ای و نشسته ای درباره ی زندگی فکر کرده ای.

    منظورم اینست که مثلا می فهمی که همه چیز بی معناست،

    بعد به این نتیجه می رسی که خیلی هم نمی تواند بی معنا باشد.

    چون تو می دانی بی معناست

    و همین آگاهی تو از بی معنا بودن،

    تقریبا معنایی به آن می دهد!

    می دانی منظورم چیست؟

    بدبینیِ خوش بینانه!


  11. #26
    neginalmas
    كوچولو رسمي
    کوچولو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    October 2010
    محل سکونت
    زير چتررنگين كمون خدا
    نوشته ها
    4,257
    1,726
    2,055

    پیش فرض

    بــوستــان سعــدی بــاب یــک بــوستــان در عــدل و تــدبیــر رای


    انـــدر معنــی عــدل و ظلــم و ثمـــره ی آن

    خبرداری از خسروان عجم
    که کردند بر زیردستان ستم؟

    نه آن شوکت و پادشایی بماند
    نه آن ظلم بر روستایی بماند

    خطابین که بر دست ظالم برفت
    جهان ماند و او با مظالم برفت

    خنک روز محشر تن دادگر
    که در سایه ی عرش دارد مقر

    به قومی که نیکی پسندد خدای
    دهد خسروی عادل و نیک رای

    چو خواهد که ویران شود عالمی
    کند ملک در پنجه ی ظالمی

    سگالند از او نیکمردان حذر
    که خشم خدایست بیدادگر

    بزرگی از او دان و منت شناس
    که زایل شود نعمت ناسپاس
    اگر شکر کردی بر این ملک و مال
    به مالی و ملکی رسی بی زوال

    وگر جور در پادشایی کنی
    پس از پادشاهی گدایی کنی

    حرام است بر پادشه خواب خوش
    چو باشد ضعیف از قوی بارکش

    میازار عامی به یک خردله
    که سلطان شبان است و عامی گله

    چو پرخاش بینند و بیداد از او
    شبان نیست، گرگ است، فریاد از او

    بد انجام رفت و بد اندیشه کرد
    که با زیردستان جفا، پیشه کرد

    بسستی و سختی بر این بگذرد
    بماند بر او سالها نام بد

    نخواهی که نفرین کنند از پست
    نکوباش تا بد نگوید کست
    سپيـــده كه سر بــزند
    دراين بيشه زارخـــــزان زده
    شايد گلــي بــرويـد
    شبيــه گلي كه دربهــــار رويـيــده
    پس بـه نــام زندگــي
    هرگز مگو هرگــــــز....!
  12. #27
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض

    بوستان سعدی » باب 1 یک بوستان در عدل و تدبیر و رای
    حکایت برادران ظالم و عادل و عاقبت ایشان

    شنیدم که در مرزی از باختر
    برادر دو بودند از یک پدر

    سپهدار و گردن کش و پیلتن
    نکو روی و دانا و شمشیرزن

    پدر هر دو را سهمگن مرد یافت
    طلبکار جولان و ناورد یافت

    برفت آن زمین را دو قسمت نهاد
    به هر یک پسر، زان نصیبی بداد

    مبادا که بر یکدگر سر کشند
    به پیکار شمشیر کین برکشند

    پدر بعد ازان، روزگاری شمرد
    به جان آفرین جان شیرین سپرد

    اجل بگسلاندش طناب امل
    وفاتش فرو بست دست عمل

    مقرر شد آن مملکت بر دو شاه
    که بی حد و مر بود گنج و سپاه

    به حکم نظر در به افتاد خویش
    گرفتند هر یک، یکی راه پیش

    یکی عدل تا نام نیکو برد
    یکی ظلم تا مال گرد آورد

    یکی عاطفت سیرت خویش کرد
    درم داد و تیمار درویش خورد

    بنا کرد و نان داد و لشکر نواخت
    شب از بهر درویش، شب خانه ساخت

    خزاین تهی کرد و پر کرد جیش
    چنان کز خلایق به هنگام عیش

    برآمد همی بانگ شادی چو رعد
    چو شیراز در عهد بوبکر سعد

    خدیو خردمند فرخ نهاد
    که شاخ امیدش برومند باد

    حکایت شنو کودک نامجوی
    پسندیده پی بود و فرخنده خوی

    ملازم به دلداری خاص و عام
    ثناگوی حق بامدادان و شام

    در آن ملک قارون برفتی دلیر
    که شه دادگر بود و درویش سیر

    نیامد در ایام او بر دلی
    نگویم که خاری که برگ گلی

    سرآمد به تایید ملک از سران
    نهادند سر بر خطش سروران

    دگر خواست کافزون کند تخت و تاج
    بیفزود بر مرد دهقان خراج

    طمع کرد در مال بازارگان
    بلا ریخت بر جان بیچارگان

    به امید بیشی نداد و نخورد
    خردمند داند که ناخوب کرد

    که تا جمع کرد آن زر از گر بزی
    پراگنده شد لشکر از عاجزی

    شنیدند بازارگانان خبر
    که ظلم است در بوم آن بی*هنر

    بریدند ازان جا خرید و فروخت
    زراعت نیامد، رعیت بسوخت

    چو اقبالش از دوستی سربتافت
    بناکام دشمن بر او دست یافت

    ستیز فلک بیخ و بارش بکند
    سم اسب دشمن دیارش بکند

    وفا در که جوید چو پیمان گسیخت؟
    خراج از که خواهد چو دهقان گریخت؟

    چه نیکی طمع دارد آن بی*صفا
    که باشد دعای بدش در قفا؟

    چو بختش نگون بود در کاف کن
    نکرد آنچه نیکانش گفتند کن

    چه گفتند نیکان بدان نیکمرد؟
    تو برخور که بیدادگر برنخورد

    گمانش خطا بود و تدبیر سست
    که در عدل بود آنچه در ظلم جست

    یکی بر سر شاخ، بن می*برید
    خداوند بستان نگه کرد و دید

    بگفتا گر این مرد بد می*کند
    نه با من که با نفس خود می*کند

    نصیحت بجای است اگر بشنوی
    ضعیفان میفگن به کتف قوی

    که فردا به داور برد خسروی
    گدایی که پیشت نیرزد جوی

    چو خواهی که فردا بوی مهتری
    مکن دشمن خویشتن، کهتری

    که چون بگذرد بر تو این سلطنت
    بگیرد به قهر آن گدا دامنت

    مکن، پنجه از ناتوانان بدار
    که گر بفگنندت شوی شرمسار

    که زشت است در چشم آزادگان
    بیفتادن از دست افتادگان

    بزرگان روشندل نیکبخت
    به فرزانگی تاج بردند و تخت

    به دنباله راستان گژ مرو
    وگر راست خواهی ز سعدی شنو


    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  13. #28
    neginalmas
    كوچولو رسمي
    کوچولو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    October 2010
    محل سکونت
    زير چتررنگين كمون خدا
    نوشته ها
    4,257
    1,726
    2,055

    پیش فرض

    بــوستــان سعــدی بــاب یــک بــوستــان در عــدل و تــدبیــر رای
    صفــت جمعــیت اوقــات درویشـــان راضــی





    مگو جاهی از سلطنت بیش نیست
    که ایمن*تر از ملک درویش نیست

    سبکبار مردم سبک*تر روند
    حق این است و صاحبدلان بشنوند

    تهیدست تشویش نانی خورد
    جهانبان بقدر جهانی خورد

    گدا را چو حاصل شود نان شام
    چنان خوش بخسبد که سلطان شام

    غم و شادمانی بسر می*رود
    به مرگ این دو از سر بدر می*رود

    چه آن را که بر سر نهادند تاج
    چه آن را که بر گردن آمد خراج

    اگر سرفرازی به کیوان برست
    وگر تنگدستی به زندان درست

    چو خیل اجل در سر هر دو تاخت
    نمی شاید از یکدگرشان شناخت

    سپيـــده كه سر بــزند
    دراين بيشه زارخـــــزان زده
    شايد گلــي بــرويـد
    شبيــه گلي كه دربهــــار رويـيــده
    پس بـه نــام زندگــي
    هرگز مگو هرگــــــز....!
  14. #29
    Bahar

     

    پیشکسوت کوچولو
    تاریخ عضویت
    July 2010
    محل سکونت
    شهر من غربت ؛ دیار ِ بی کسی
    نوشته ها
    23,968
    2,106
    6,415

    پیش فرض

    بوستان سعدی » باب یک بوستان در عدل و تدبیر و رای » حکایت عابد و استخوان پوسیده



    شنیدم که یک بار در حله ای
    سخن گفت با عابدی کله ای

    که من فر فرماندهی داشتم
    به سر بر کلاه مهی داشتم


    سپهرم مدد کرد و نصرت وفاق
    گرفتم به بازوی دولت عراق

    طمع کرده بودم که کرمان خورم
    که ناگه بخوردند کرمان سرم


    بکن پنبهٔ غفلت از گوش هوش
    که از مردگان پندت آید به گوش









    اغلب بهترین قسمتهای زندگی زمانی بوده اند که


    هیچ کاری نکرده ای و نشسته ای درباره ی زندگی فکر کرده ای.

    منظورم اینست که مثلا می فهمی که همه چیز بی معناست،

    بعد به این نتیجه می رسی که خیلی هم نمی تواند بی معنا باشد.

    چون تو می دانی بی معناست

    و همین آگاهی تو از بی معنا بودن،

    تقریبا معنایی به آن می دهد!

    می دانی منظورم چیست؟

    بدبینیِ خوش بینانه!


  15. #30
    Bahar

     

    پیشکسوت کوچولو
    تاریخ عضویت
    July 2010
    محل سکونت
    شهر من غربت ؛ دیار ِ بی کسی
    نوشته ها
    23,968
    2,106
    6,415

    پیش فرض

    بوستان سعدی » باب یک بوستان در عدل و تدبیر و رای » گفتار اندر نکوکاری و بد کاری و عاقبت آنها




    نکوکار مردم نباشد بدش
    نورزد کسی بد که نیک افتدش

    شر انگیز هم در سر شر رود
    چو کژدم که با خانه کمتر رود

    اگر نفع کس در نهاد تو نیست
    چنین جوهر و سنگ خارا یکی است

    غلط گفتم ای یار شایسته خوی
    که نفع است در آهن و سنگ و روی

    چنین آدمی مرده به ننگ را
    که بروی فضیلت بود سنگ را

    نه هر آدمی زاده از دد به است
    که دد ز آدمی زادهٔ بد به است

    به است از دد انسان صاحب خرد
    نه انسان که در مردم افتد چو دد

    چو انسان نداند بجز خورد و خواب
    کدامش فضیلت بود بر دواب؟

    سوار نگون بخت بی راه رو
    پیاده برد زو به رفتن گرو

    کسی دانهٔ نیکمردی نکاشت
    کز او خرمن کام دل برنداشت

    نه هرگز شنیدیم در عمر خویش
    که بدمرد را نیکی آمد به پیش






    اغلب بهترین قسمتهای زندگی زمانی بوده اند که


    هیچ کاری نکرده ای و نشسته ای درباره ی زندگی فکر کرده ای.

    منظورم اینست که مثلا می فهمی که همه چیز بی معناست،

    بعد به این نتیجه می رسی که خیلی هم نمی تواند بی معنا باشد.

    چون تو می دانی بی معناست

    و همین آگاهی تو از بی معنا بودن،

    تقریبا معنایی به آن می دهد!

    می دانی منظورم چیست؟

    بدبینیِ خوش بینانه!


صفحه 2 از 58 نخست 1234567122252 ... آخرین
نمایش نتایج: از 16 به 30 از 870

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •