ورود به حساب ثبت نام جدید فراموشی کلمه عبور
برای ورود به حساب کاربری خود، نام کاربری و کلمه عبورتان را در زیر وارد کرده و روی “ ورود به حساب” کلیک کنید.





اگر فرم ثبت نام برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.









اگر فرم بازیابی کلمه عبور برای شما نمایش داده نمیشود، اینجا را کلیک کنید.





صفحه 4 از 14 نخست 123456789 ... آخرین
نمایش نتایج: از 46 به 60 از 201
  1. #46
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض

    خمسه ی نظامی >> مخزن الاسرار
    بخش۳۷
    داستان زاهد توبه شکن



    مسجدیئی بسته آفات شد
    معتکف کوی خرابات شد

    می به دهن برد و چو می ، می گریست
    کای من بیچاره مرا چاره چیست

    مرغ هوا در دلم آرام گرد
    دانه تسبیح مرا دام کرد

    کعبه مرا رهزن اوقات بود
    خانه اصلیم خرابات بود

    طالع بد بود و بد اختر شدم
    نامزد کوی قلندر شدم

    چشم ادب زیر نقاب از منست
    کوی خرابات خراب از منست

    تنگ جهان بر من مهجور باد
    گرد من ازدامن من دور باد

    گر نه قضا بود من و لات کی
    مسجدی و کوی خرابات کی

    همت از آنجا که نظر کرده بود
    گفت جوابی که در آن پرده بود

    کاین روش از راه قضا دور دار
    چون تو قضا را بجوی صد هزار

    بر در عذر آی و گنه را بشوی
    آنگه ازین شیوه حدیثی بگوی

    چون تو روی عذر پذیرت برند
    ورنه خود آیند و اسیرت برند

    سبزه چریدن ز سر خاک بس
    نیشکر سبز تو افلاک بس

    تا نبرد خوابت ازو گوشه کن
    اندکی از بهر عدم توشه کن

    خوش نبود دیده به خوناب در
    زنده و مرده به یکی خواب در

    دین که ترا دید چنین مست خواب
    چهره نهان کرد به زیر نقاب

    خیز نظامی که ملک بر نشست

    همسر اینجا چه شوی پای بست



    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  2. #47
    amirjonam
    کوچولو رسمی
    کوچولووو فعال
    تاریخ عضویت
    August 2011
    محل سکونت
    چالوس
    نوشته ها
    1,351
    405
    235

    پیش فرض

    خمسه ی نظامی >> مخزن الاسرار
    بخش۳8



    در توحید
    ای همه هستی زتو پیدا شده----- خاک ضعیف از تو توانا شده
    زیر نشین علمت کائنات ----- ما به تو قائم چو تو قائم به ذات
    هستی تو صورت و پیوند نه ----- تو به کس و کس به تو مانند نه
    آنچه تغیر نپذیرد توئی ----- آنچه نمرده است و نمیرد توئی
    ما همه فانی و بقابس تر است----- ملک تعالی و تقدس تر است
    ساقی شب دستکش جام تست ----- مرغ سحر دستخوش نام تست
    پرده بر اندازد و برون آی فرد ----- گر منم آن پرده به هم در نورد
    عجز فلک را به فلک وانمای ----- عقد جهان راز جهان واگشای
    ای به ازل بوده و نابوده ما ----- وی به ابد مانده و فرسوده ما
    دور جنبیت کش فرمان تست ----- سفت فلک غاشیه گردان تست
  3. #48
    kamal_n13
    کوچولو رسمی
    کوچولووو فعال
    تاریخ عضویت
    May 2011
    محل سکونت
    تهران ..
    نوشته ها
    1,463
    3,898
    809

    پیش فرض


    خمسه ی نظامی >> مخزن الاسرار
    بخش ۳۹
    داستان عیسی




    پای مسیحا که جهان می*نبشت
    بر سر بازارچه*ای میگذشت

    گرگ سگی بر گذر افتاده دید
    یوسفش از چه بدر افتاده دید


    بر سر آن جیفه گروهی نظار
    بر صفت کرکس مردار خوار


    گفت یکی وحشت این در دماغ
    تیرگی آرد چو نفس در چراغ


    وان دگری گفت نه بس حاصلست
    کوری چشمست و بلای دلست


    هر کس ازان پرده نوائی نمود
    بر سر آن جیفه جفائی نمود


    چون به سخن نوبت عیسی رسید
    عیب رها کرد و به معنی رسید


    گفت ز نقشی که در ایوان اوست
    در بسپیدی نه چو دندان اوست


    وان دو سه تن کرده ز بیم و امید
    زان صدف سوخته دندان سپید


    عیب کسان منگر و احسان خویش
    دیده فرو کن به گریبان خویش


    آینه روزی که بگیری به دست
    خود شکن آنروز مشو خودپرست


    خویشتن آرای مشو چون بهار
    تا نکند در تو طمع روزگار


    جامه عیب تو تنگ رشته*اند
    زان بتو نه پرده فروهشته*اند


    چیست درین حلقه انگشتری
    کان نبود طوق تو چون بنگری


    گر نه سگی طوق ثریا مکش
    گر نه خری بار مسیحا مکش


    کیست فلک پیر شده بیوه
    چیست جهان دود زده میوهٔ


    جمله دنیا ز کهن تا به نو
    چون گذرندست نیرزد دو جو


    انده دنیا مخور ای خواجه خیز
    ور تو خوری بخش نظامی بریز



    گفته بودی گنج در ویرانه هاست
    راست گفت چون وجودت در دل ویران ماست.
  4. #49
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض

    دوست عزیز بعدی ، باید بخش 40 را قرار دهید.


    خمسه ی نظامی مخزن الاسرار
    بخش۳۸
    مقالت دهم در نمودار آخرالزمان



    ای فلک آهسته تر این دور چند
    وی ز می آسوده تر اینجور چند

    از پس هر شامگهی چاشتیست
    آخر برداشت فرو داشتیست

    در طبقات زمی افکنده بیم
    زلزله الساعه شئی عظیم

    شیفتن خاک سیاست نمود
    حلقه زنجیر فلک را بسود

    باد تن شیفته درهم شکست
    شیفته زنجیر فراهم گسست

    با که گرو بست زمین کز میان
    باز گشاید کمر آسمان

    شام ز رنگ و سحر از بوی رست
    چرخ ز چوگان ز می از گوی رست

    خاک در چرخ برین میزند
    چرخ میان بسته کمین میزند

    حادثه چرخ کمین برگشاد
    یک به یک اندام زمین برگشاد

    پیر فلک خرقه بخواهد درید
    مهره گل رشته بخواهد برید

    چرخ به زیر آید و یکتا شود
    چرخ زنان خاک به بالا شود

    رسته شود هر دو سر از درد ما
    پاک شود هر دو ره از گرد ما

    هم فلک از شغل تو ساکن شود
    هم زمی از مکر تو ایمن شود

    شرم گرفت انجم و افلاک را
    چند پرستند کفی خاک را

    مار صفت شد فلک حلقه وار
    خاک خورد مار سرانجام کار

    ای جگر خاک به خون از شما
    کیست در این خاک برون از شما

    خاک در این خنبره غم چراست
    رنگ خمش ازرق ماتم چراست

    گر بتوانید کمین ساختن
    این گل ازین خم به در انداختن

    دامن ازین خنبره دودناک
    پاک بشوئید به هفت آب و خاک

    خرقه انجم ز فلک برکشید
    خط خرابی به جهان درکشید

    بر سر خاک از فلک تیز گشت
    واقعه تیز بخواهد گذشت

    تعبیه ای را که درو کارهاست
    جنبش افلاک نمودارهاست

    سر بجهد چونکه بخواهد شکست
    وینجهش امروز درینخاک هست

    دشمن تست این صدف مشک رنگ
    دیده پر از گوهر و دل پر نهنگ

    این نه صدف گوهر دریائیست
    وین نه گهر معدن بینائیست

    هر که در او دید دماغش فسرد
    دیده چو افعی به زمرد سپرد

    لاجرمش نور نظر هیچ نیست
    دیده هزارست و بصر هیچ نیست

    راه عدم را نپسندیده ای
    زانکه به چشم دگران دیده ای

    پایت را درد سری میرسان
    ره نتوان رفت به پای کسان

    گر به فلک برشود از زر و زور
    گور بود بهره بهرام گور

    در نتوان بستن ازین کوی در
    بر نتوان کردن ازین بام سر

    باش درین خانه زندانیان
    روزن و دربسته چو بحرانیان

    چند حدیث فلک و یاد او
    خاک تهی بر سر پر باد او

    از فلک و راه مجره اش مرنج
    کاهکشی را به یکی جومسنج

    بر پر از این گنبد دولاب رنگ
    تا رهی از گردش پرگار تنگ

    وهم که باریکترین رشته ایست
    زین ره باریک خجل گشته ایست

    عاجزی و هم خجل روی بین
    موی به موی این ره چون موی بین

    بر سر موئی سر موئی مگیر
    ورنه برون آی چو موی از خمیر

    چون به ازین مایه به دست آوری
    بد بود اینجا که نشست آوری

    پشته این گل چو وفادار نیست
    روی بدو مصلحت کار نیست

    هر علمی جای افکندگیست
    هر کمر آلوده صد بندگیست

    هر هنری طعنه شهری درو
    هر شکری زحمت زهری درو

    آتش صبحی که در این مطبخست
    نیم شراری ز تف دوزخست

    مه که چراغ فلکی شد تنش
    هست ز دریوزه خور روغنش

    ابر که جانداروی پژمردگیست
    هم قدری بلغم افسردگیست

    آب که آسایش جانها دروست
    کشتی داند چه زیانها در اوست

    خانه پر عیب شد این کارگاه
    خود نکنی هیچ به عیبش نگاه

    چشم فرو بسته ای از عیب خویش
    عیب کسان را شده آیینه پیش

    عیب نویسی مکن آیینه وار
    تا نشوی از نفسی عیب دار

    یا به درافکن از جیب خویش
    یا بشکن آینه عیب خویش

    دیده ز عیب دگران کن فراز
    صورت خود بین و درو عیب ساز

    در همه چیزی هنر و عیب هست
    عیب مبین تا هنر آری بدست

    می نتوان یافت به شب در چراغ؟
    در قفس روز تواندید زاغ؟

    در پر طاوس که زر پیکرست
    سرزنش پای کجا درخورست

    زاغ که او را همه تن شد سیاه
    دیده سپیدست درو کن نگاه


    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  5. #50
    zhoana
    مدير بخش عكس

     

    کادر مدیریتی
    تاریخ عضویت
    January 2011
    نوشته ها
    23,600
    11,345
    7,969

    پیش فرض

    خمسه ی نظامی مخزن الاسرار
    بخش40

    * مقالت یازدهم در بیوفائی دنیا *



    خیز و بساط فلکی درنورد

    زانکه وفا نیست درین تخته نرد



    نقش مراد از در وصلش مجوی

    خصلت انصاف ز خصلش مجوی



    پای درین بحر نهادن که چه

    بار دین موج گشادن که چه



    باز به بط گفت که صحرا خوشست

    گفت شبت خوش که مرا جا خوشست



    ای که درین کشتی غم جای تست

    خون تو در گردن کالای تست


    بار درافکن که عذابت دهد

    نان ندهد تا که به آبت دهد



    کنج امان نیست در این خاکدان

    مغز وفا نیست درین استخوان



    نیست یکی ذره جهان نازکش

    پای ز انباری او بازکش



    آنچه بر این مائده خرگهیست

    کاسه آلوده و خوان تهیست



    هر که درو دید دهانش بدوخت

    هر که بدو گفت زبانش بسوخت



    هیچ نه در محمل و چندین جرس

    هیچ نه در کاسه و چندین مگس



    هر که ازین کاسه یک انگشت خورد

    کاسه سر حلقه انگشت کرد



    نیست همه ساله درین ده صواب

    فتنه اندیشه و غوغای خواب


    خلوت خود ساز عدم خانه را

    باز گذار این ده ویرانه را



    روزن این خانه رها کن به دود

    خانه فروشی به زن آخر چه سود



    دست به عالم چه درآورده*ای
    نز شکم خود به در آورده*ای

    خط به جهان درکش و بیغم بزی
    دور شو از دور و مسلم بزی

    راه تو دور آمد و منزل دراز
    برگ ره و توشه منزل بساز

    خاصه درین بادیه دیو سار
    دوزخ محرور کش تشنه خوار

    کاب جگر چشمه حیوان اوست
    چشمه خورشید نمکدان اوست

    شوره او بی*نمکان را شراب
    شور نمک دیده درو چون کباب

    آب نه و زین نمک آبگون
    زهره دل آب و دل زهره خون

    ره که دل از دیدن او خون شود
    قافله طبع درو چون شود

    در رتف این بادیه دیو لاخ
    خانه دل تنگ و غم دل فراخ

    هر که درین بایده با طبع ساخت
    چون جگر افسرد و چو زهره گداخت

    تا چکنی این گل دوزخ سرشت
    خیز و بده دوزخ و بستان بهشت

    تا شود این هیکل خاکی غبار
    پای به پایت سپرد روزگار

    عاقبت چونکه به مردم کند
    دست به دستت ز میان گم کند

    چونکه سوی خاک بود بازگشت
    بر سر این خاک چه باید گذشت

    زیر کف پای کسی را مسای
    کو چو تو سودست بسی زیر پای



    کس به جهان در ز جهان جان نبرد

    هیچکس این رقعه به پایان نبرد



    پای منه بر سر این خار خیز

    خویشتن ازخار نگه دار خیز



    آنچه مقام تو نباشد مقیم

    بیمگهی شد چه کنی جای بیم


    منزل فانیست قرارش مبین

    باد خزانیست بهارش مبین

    ویرایش توسط zhoana : 2011.09.19 در ساعت 17:33



    نسل ما اینگونه بود
    نسل ما نسلی بود که هرگز گرمای وجود رفیق رو کنار خود احساس نکرد

    نسلی که یواشکی بوسید یواشکی نوشید

    یواشکی خندید یواشکی حرف زد

    یواشکی فکر کرد یواشکی اعتراض کرد

    یواشکی گریه کرد یواشکی آرزو کرد

    یواشکی دعا کرد یواشکی درد و دل کرد

    یواشکی انتخاب کرد یواشکی عاشق شد

    و یواشکی.........

    شکست خورد


    +++++

    ★ قوانین جدید بخش عکس و آموزش ★

  6. #51
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض



    خمسه ی نظامی - مخزن الاسرار
    بخش۴۱
    داستان موبد صاحب نظر



    مؤبدی از کشور هندوستان
    رهگذری کرد سوی بوستان

    مرحله ای دید منقش رباط
    مملکتی یافت مزور بساط

    غنچه به خون بسته چو گردون کمر
    لاله کم عمر ز خود بی خبر

    از چمن انگیخته گل رنگ رنگ
    وز شکر آمیخته می تنگ تنگ

    گل چو سپر خسته پیکان خویش
    بید به لرزه شده بر جان خویش

    زلف بنفشه رسن گردنش
    دیده نرگس درم دامنش

    لاله گهر سوده و فیروزه گل
    یک نفسه لاله و یک روزه گل

    مهلت کس تا نفسی بیش نه
    کس نفسی عاقبت اندیش نه

    پیر چو زان روضه مینو گذشت
    بعد مهی چند بدان سو گذشت

    زان گل و بلبل که در آن باغ دید
    ناله مشتی زغن و زاغ دید

    دوزخی افتاد بجای بهشت
    قیصر آن قصر شده در کنشت

    سبزه به تحلیل به خاری شده
    دسته گل پشته خاری شده

    پیر در آن تیز روان بنگریست
    بر همه خندید و به خود برگریست

    گفت بهنگام نمایندگی
    هیچ ندارد سر پایندگی

    هر چه سر از خاکی و آبی کشد
    عاقبتش سر به خرابی کشد

    به ز خرابی چو دگر کوی نیست
    جز بخرابی شدنم روی نیست

    چون نظر از بینش توفیق ساخت
    عارف خود گشت و خدا را شناخت

    صیرفی گوهر آن راز شد
    تا به عدم سوی گهر باز شد

    ای که مسلمانی و گبریت نیست
    چشمه ای و قطره ابریت نیست

    کمتر ازان موبد هندو مباش
    ترک جهانگوی و جهان گو مباش

    چند چو گل خیره سری ساختن
    سر به کلاه و کمر افراختن

    خیز و رها کن کمر گل ز دست
    کو کمر خویش به خون تو بست

    هست کلاه و کمر آفات عشق
    هر دو گروه کن به خرابات عشق

    گه کلهت خواجگی گل دهد
    گه کمرت بندگی دل دهد

    کوش کزین خواجه غلامی رهی
    یا چو نظامی ز نظامی رهی


    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  7. #52
    Bahar

     

    پیشکسوت کوچولو
    تاریخ عضویت
    July 2010
    محل سکونت
    شهر من غربت ؛ دیار ِ بی کسی
    نوشته ها
    23,968
    2,106
    6,415

    پیش فرض

    مخزن الاسرار – بخش۴۲ – مقالت دوازدهم در وداع منزل خاک



    خیز ووداعی بکن ایام را

    از پس دامن فکن این دام را


    مملکتی بهتر ازین ساز کن
    خوشتر ازین حجره دری باز کن

    چون دل و چشمت به ره آورد سر

    ناله و اشکی به ره آورد بر


    تا به یکی نم که برین گل زنی

    لاف ولی نعمتی دل زنی


    گر شتری رقص کن اندر رحیل

    ورنه میفکن دبه در پای پیل


    چونکه ترا محرم یک موی نیست

    جز به عدم رای زدن روی نیست


    طبع نوازان و ظریفان شدند

    با که نشینی که حریفان شدند


    گرچه بسی طبع لطیفی کند

    با تن تنها که حریفی کند


    به که بجوید دل پرهیزناک

    روشنی آب درین تیره خاک


    تا نرسد تفرقه راه پیش

    تفرقه کن حاصل معلوم خویش


    رخت رها کن که گران رو کسی

    کز سبکی زود به منزل رسی


    بر فلک آی ار طلب دل کنی

    تا تو درین خاک چه حاصل کنی


    چون شده ای بسته این دامگاه

    رخنه کنش تا به در افتی به راه


    کاین خط پیوسته بهم در چو میم

    ره ندهد تا نکنندش دو نیم


    زخمه گه چرخ منقط مباش

    از خط این دایره در خط مباش


    گر ز خط روز و شب افزون شوی

    از خط این دایره بیرون شوی


    تا نکنی جای قدم استوار

    پای منه در طلب هیچکار


    در همه کاری که گرائی نخست

    رخنه بیرون شدنش کن درست


    شرط بود دیده به ره داشتن

    خویشتن از چاه نگهداشتن


    رخنه کن این خانه سیلاب ریز

    تا بودت فرصت راه گریز


    روبه یک فن نفس سگ شنید

    خانه دو سوراخ به واجب گزید


    واگهیش نه که شود راه گیر

    دوده این گنبد روباه گیر


    این چه نشاطست کزو خوشدلی

    غافلی از خود که ز خود غافلی


    عهد چنان شد که درین تنگنای

    تنگدل آیی و شوی باز جای


    گر شکنی عهد الهی کنون

    جان تو از عهده کی آید برون


    راه چنان رو که ز جان دیده ای

    بر دو جهان زن که جهان دیده ای


    زیر مبین تا نشوی پایه ترس

    پس منگر تا نشوی سایه ترس


    توشه ز دین بر که عمارت کمست

    آب ز چشم آر که ره بی نمست


    هم به صدف ده گهر پاک را

    با زره و با زرهان خاک را


    دور فلک چون تو بسی یار کشت

    دست قوی تر ز تو بسیار کشت


    بوالعجبی ساز درین دشمنی

    تاش زمانی به زمین افکنی


    او که درین پایه هنر پیشه نیست

    از سپر و تیغ وی اندیشه نیست


    مار مخوان کاین رسن پیچ پیچ

    با کشش عشق تو هیچست هیچ


    در غم این شیشه چه باید نشست

    کش بیکی باد توانی شکست


    سیم کشان کاتش زر کشته اند

    دشمن خود را به شکر کشته اند


    تا بتوان از دل دانش فروز

    دشمن خود را به گلی کش چو روز





  8. #53
    zhoana
    مدير بخش عكس

     

    کادر مدیریتی
    تاریخ عضویت
    January 2011
    نوشته ها
    23,600
    11,345
    7,969

    پیش فرض

    خمسه ی نظامی مخزن الاسرار
    بخش43
    داستان دو حکیم متنازع

    با دو حکیم از سر همخانگی
    شد سخنی چند ز بیگانگی

    لاف منی بود و توی برنتافت
    ملک یکی بود و دوی برنتافت

    حق دو نشاید که یکی بشنوند
    سر دو نباید که یکی بدروند

    جای دو شمشیر نیامی که دید
    بزم دو جمشید مقامی که دید

    در طمع آن بود دو فرزانه را
    کز دو یکی خاص کند خانه را

    چون عصبیت کمر کین گرفت
    خانه ز پرداختن آیین گرفت

    هر دو به شبگیر نوائی زدند
    خانه فروشانه طلائی زدند

    کز سر ناساختگی بگذرند
    ساخته خویش دو شربت خورند

    تا که درین پایه قوی دل ترست
    شربت زهر که هلاهل ترست

    ملک دو حکمت به یکی فن دهند
    جان دو صورت به یک تن دهند

    خصم نخستین قدری زهر ساخت
    کز عفتی سنگ سیه را گداخت

    داد بدو کین می جان پرورست
    زهر مدانش که به از شکرست

    شربت او را ستد آن شیر مرد
    زهر به یاد شکر آسان بخورد

    نوش گیا پخت و بدو درنشست
    رهگذر زهر به تریاک بست

    سوخت چو پروانه و پر باز یافت
    شمع صفت باز به مجلس شتافت

    از چمن باغ یکی گل بچید
    خواند فسونی و بر آن گل دمید

    داد به دشمن ز پی قهر او
    آن گل پر کار تر از زهر او

    دشمن از آن گل که فسونخوان بداد
    ترس بر او چیره شد و جان بداد

    آن بعلاج از تن خود زهر برد
    وین به یکی گل ز توهم بمرد

    هر گل رنگین که به باغ زمیست
    قطره*ای از خون دل آدمیست

    باغ زمانه که بهارش توئی
    خانه غم دان که نگارش توئی

    سنگ درین خاک مطبق نشان
    خاک برین آب معلق نشان

    بگذر ازین آب و خیالات او
    بر پر ازین خاک و خرابات او

    بر مه و خورشید میاور وقوف
    مه خور و خورشید شکن چون کسوف

    کین مه زرین که درین خرگهست
    غول ره عشق خلیل اللهست

    روز ترا صبح جگرسوز کرد
    چرخت از آن روز بدین روز کرد

    گر دل خورشید فروز آوری
    روزی از اینروز به روز آوری

    اشک فشان نا به گلاب امید
    بستری این لوح سیاه و سفید

    تا چو عمل سنج سلامت شوی
    چرب ترازوی قیامت شوی

    دین که قوی دارد بازوت را
    راست کند عدل ترازوت را


    هیچ هنرپیشه آزاد مرد
    در غم دنیا غم دنیا نخورد

    چونکه به دنیاست تمنا ترا
    دین به نظامی ده و دنیا ترا



    نسل ما اینگونه بود
    نسل ما نسلی بود که هرگز گرمای وجود رفیق رو کنار خود احساس نکرد

    نسلی که یواشکی بوسید یواشکی نوشید

    یواشکی خندید یواشکی حرف زد

    یواشکی فکر کرد یواشکی اعتراض کرد

    یواشکی گریه کرد یواشکی آرزو کرد

    یواشکی دعا کرد یواشکی درد و دل کرد

    یواشکی انتخاب کرد یواشکی عاشق شد

    و یواشکی.........

    شکست خورد


    +++++

    ★ قوانین جدید بخش عکس و آموزش ★

  9. #54
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض


    خمسه ی نظامی - مخزن الاسرار
    بخش
    مقالت سیزدهم در نکوهش جهان



    پیری عالم نگر و تنگیش
    تا نفریبی به جوان رنگیش

    بر کف این پیر که برنا وشست
    دسته گل مینگری واتشست

    چشمه سرابست فریبش مخور
    قبله صلیبست نمازش مبر

    زین همه گل بر سر خاری نه ای
    گر همه مستند تو باری نه ای

    چون ببری زانچه طمع کرده ای
    آن بری از خانه که آورده ای

    چون بنه در بحر قیامت برند
    بی درمان جان به سلامت برند

    خواه بنه مایه و خواهی به باز
    کانچه دهند از تو ستانند باز

    خانه داد و ستدست این جهان
    کاین بدهد حالی بستاند آن

    گرچه یکی کرم بریش گرست
    باز یکی کرم بریشم خورست

    شمع کن این زرد گل جعفری
    تا چو چراغ از گل خود برخوری

    تن بشکن نه دریئی گو مباش
    زر بفکن شش سریئی گو مباش

    پای کرم بر سر زر نه نه دست
    تات نخوانند چو گل زرپرست

    زر که بر او سکه مقصود نیست
    آن زر و زرنیخ به نسبت یکیست

    دوستی زر چو به سان زرست
    در دم طاوس همان پیکرست

    سکه زر چون که به آهن برند
    پادشهان بیشتر آهنگرند

    ساخت ازو همت قارون کلاه
    از سر آن رخنه فروشد به چاه

    بار توشد تاش سر تست جای
    بارگیت شد چو نهی زیر پای

    دادن زر گر همه جان دادنست
    ناستدن بهتر از آن دادنست

    در ستدن حرص جهانت دهد
    در شدن آسایش جانت دهد

    آنکه ستانی و بیفشانیش
    بهتر از آن نیست که نستانیش

    زر چو نهی روغن صفرا گرست
    چونبخوری میوه صفرا برست

    زر که ز مشرق به در افشانده اند
    بیخبران مغربیش خوانده اند

    مغرب و آن قوم سخا دشمنند
    مشرق و اهلش به سخا روشنند

    هرچه دهد مشرقی صبح بام
    مغربی شام ستاند به وام

    والی جان همه کانها زرست
    نایب دست همه مرغان پرست

    آن زر رومی که به سنگ دمشق
    راست برآید به ترازوی عشق

    گرچه فروزنده و زیبنده است
    خاک برو کن که فریبنده است

    کیست که این دزد کلاهش نبرد
    وافت این غول ز راهش نبرد

    ویرایش توسط love-kh : 2011.09.21 در ساعت 11:25
    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  10. #55
    zhoana
    مدير بخش عكس

     

    کادر مدیریتی
    تاریخ عضویت
    January 2011
    نوشته ها
    23,600
    11,345
    7,969

    پیش فرض

    خمسه ی نظامی مخزن الاسرار


    بخش45


    داستان حاجی و صوفی



    کعبه روی عزم ره آغاز کرد
    قاعده کعبه روان ساز کرد

    زانچه فزون از غرض کار داشت
    مبلغ یک بدره دینار داشت

    گفت فلان صوفی آزاد مرد
    کاستن از عالم کوتاه گرد

    در دلم آید که دیانت دروست
    در کس اگر نیست امانت دروست

    رفت و نهانیش فرا خانه برد
    بدره دینار به صوفی سپرد

    گفت نگهدار درین پرده راز
    تا چو من آیم بمن آریش باز

    خواجه ره بدیه را درگرفت
    شیخ زر عاریه را برگرفت

    یارب و زنهار که خود چند بود
    تا دل درویش در آن بند بود

    گفت به زر کار خود آراستم
    یافتم آن گنج که میخواستم

    زود خورم تا نکند بستگی
    آنچه خدا داد بهستگی

    باز گشاد از گره آن بند را
    داد طرب داد شبی چند را

    جمله آن زر که بر خویش داشت
    بذل شکم کرد و شکم پیش داشت

    دست بدان حقه دینار کرد
    زلف بتان حلقه زنار کرد

    خرقه شیخانه شده شاخ شاخ
    تنگدلی مانده و عذری فراخ

    صید چنان خورد که داغش نماند
    روغنی از بهر چراغش نماند

    حاجی ما چون ز سفر گشت باز
    کرد بران هندوی خود ترکتاز

    گفت بیاور بمن ای تیزهوش
    گفت چه؟ گفتا زر، گفتا خموش

    در کرم آویز و رها کن لجاج
    از ده ویران که ستاند خراج

    صرف شد آن بدره هوا در هوا
    مفلس و بدره ز کجا تا کجا

    غارتی از ترک نبردست کس
    رخت به هندو نسپردست کس

    رکنی تو رکن دلم را شکست
    خردم از آن خرده که بر من نشست

    مال به صد خنده به تاراج داد
    رفت و به صد گریه به پا ایستاد

    گفت کرم کن که پشیمان شدیم
    کافر بودیم و مسلمان شدیم

    طبع جهان از خلل آبستنست
    گر خللی رفت خطا بر منست

    تا کرمش گفت به صد رستخیز
    خیز که درویش بپایست خیز

    سیم خدا چون به خدا بازگشت
    سیم کشی کرد و ازاو درگذشت

    ناصح خود شد که بدین در مپیچ
    هیچ ندارد چه ستانم ز هیچ

    زو چه ستانم که جوی نیستش
    جز گرویدن گروی نیستش

    آنچه از آنمال درین صوفیست
    میم مطوق الف کوفیست

    گفت نخواهی که وبالت کنم
    وانچه حرامست حلالت کنم


    دست بدار ای چو فلک زرق ساز
    ز استن کوته و دست دراز

    هیچ دل از حرص و حسد پاک نیست
    معتمدی بر سر این خاک نیست

    دین سره نقدیست به شیطان مده
    یاره فغفور به سگبان مده

    گر دهی ای خواجه غرامت تراست
    مایه ز مفلس نتوان باز خواست

    منزل عیبست هنر توشه رو
    دامن دین گیر و فرا گوشه رو

    چرخ نه بر بیدرمان میزند
    قافله محتشمان میزند

    شحنه این راه چو غارتگرست
    مفلسی از محتشمی بهترست

    دیدم از آنجا که جهان بینیست
    کافت زنبور ز شیرینیست

    شیر مگر تلخ بدان گشت خود
    کز پس مرگش نخورد دام و دد

    شمع ز برخاستنی وا نشست
    مه ز تمامی طلبیدن شکست

    باد که با خاک به گرگ آشتیست
    ایمن ازین راه ز ناداشتیست

    مرغ شمر را مگر آگاهیست
    کافت ماهی درم ماهیست

    زر که ترازوی نیاز تو شد
    فاتحه پنج نماز تو شد

    پاک نگردی ز ره این نیاز
    تا چو نظامی نشوی پاکباز
    ویرایش توسط zhoana : 2011.09.21 در ساعت 23:17



    نسل ما اینگونه بود
    نسل ما نسلی بود که هرگز گرمای وجود رفیق رو کنار خود احساس نکرد

    نسلی که یواشکی بوسید یواشکی نوشید

    یواشکی خندید یواشکی حرف زد

    یواشکی فکر کرد یواشکی اعتراض کرد

    یواشکی گریه کرد یواشکی آرزو کرد

    یواشکی دعا کرد یواشکی درد و دل کرد

    یواشکی انتخاب کرد یواشکی عاشق شد

    و یواشکی.........

    شکست خورد


    +++++

    ★ قوانین جدید بخش عکس و آموزش ★

  11. #56
    jooje
    كوچولو رسمي
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    May 2008
    محل سکونت
    مسافر شب های تنهایی
    نوشته ها
    5,245
    1,504
    994

    پیش فرض

    خمسه ی نظامی_مخزن الاسرار
    بخش 46
    مقالت چهاردهم در نکوهش غفلت


    ای شده خشنود به یکبارگی
    چون خر و گاوی به علف*خوارگی

    فارغ ازین مرکز خورشید گرد
    غافل از این دایره لاجورد

    از پی صاحب خبرانست کار
    بی*خبرانرا چه غم از روزگار

    بر سر کار آی چرا خفته*ای
    کار چنان کن که پذیرفته*ای

    مست چه خسبی که کمین کرده*اند
    کارشناسان نه چنین کرده*اند

    برنگر این پشته غم پیش بین
    درنگر و عاجزی خویش بین

    عقل تو پیریست فراموش کار
    تا ز تو یاد آرد یادش بیار

    گر شرف عقل نبودی ترا
    نام که بردی که ستودی ترا

    عقل مسیحاست ازو سر مکش
    گرنه خری خر به وحل درمکش

    یا بره عقل برو نور گیر
    یا ز درش دامن خود دور گیر

    مست مکن عقل ادب ساز را
    طعمه گنجشک مکن باز را

    می که حلال آمده در هر مقام
    دشمنی عقل تو کردش حرام

    می که بود کاب تو در جام اوست
    عقل شد آن چشمه که جان نام اوست

    گرچه می اندوه جهان را برد
    آن مخور ای خواجه که آنرا برد

    می نمکی دان جگر آمیخته
    بر جگر بی نمکان ریخته

    گر خبرت باید چیزی مخور
    کز همه چیزیت کند بی*خبر

    بی*خبر آن مرد که چیزی چشید
    کش قلم بی*خری درکشید

    میل کش چشم خیالات شو
    کند نه پای خرابات شو

    ای چو الف عاشق بالای خویش
    الف تو با وحشت سودای خویش

    گر الفی مرغ پر افکنده باش
    ورنه چو بی حرف سرافکنده باش

    چوف الف آراسته مجلسی
    هیچ نداری چو الف مفلسی

    خار نه*ای کاوج گرائی کنی
    به که چو گل بی سر و پائی کنی

    طفل نه*ای پای به بازی مکش
    عمر نه*ای سر به درازی مکش

    روز به آخر شد و خورشید دور
    سایه شود بیش چو کم گشت نور

    روز شنیدم چو به پایان شود
    سایه هر چیز دو چندان شود

    سایه پرستی چه کنی همچو باغ
    سایه شکن باش چو نور چراغ

    گر تو ز خود سایه توانی پرید
    عیب تو چون سایه شود ناپدید

    سایه نشینی نه فن هر کسست
    سایه نشین چشمه حیوان بسست

    ای زبر و زیر سر و پای تو
    زیر و زبرتر ز فلک رای تو

    صبح بدان میدهدت طشت زر
    تا تو ز خود دست بشوئی مگر

    چونکه درین طشت شوی جامی شوی
    آب ز سرچشمه خورشید جوی

    قرصه خورشید که صابون تست
    شوخگن از جامه پر خون تست

    از بس آتش که طبیعت فشاند
    در جگر عمر تو آبی نماند

    گر تنت از چرک غرض پاک نیست
    زرنه همه سرخ بود باک نیست

    گر سخن از پاکی عنصر شود
    معده دوزخ ز کجا پر شود

    گرچه ترازو شده*ای راست کار
    راستی دل به ترازو گمار

    هر جو و هر حبه که بازوی تو
    کم کند از کیل و ترازوی تو

    هست یکایک همه بر جای خویش
    روز پسین جمله بیارند پیش

    با تو نمایند نهانیت را
    کم دهی و بیش ستانیت را

    خود مکن این تیغ ترازو روان
    گرنه فزون میده و کم میستان

    گل ز کژی خار در آغوش یافت
    نیشکر از راستی آن نوش تافت

    راستی آنجا که علم برزند
    یاری حق دست به هم بر زند

    از کجی افتی به کم و کاستی
    از همه غم رستی اگر راستی

    زاتش تنها نه که از گرم و سرد
    راستی مرد بود درع مرد

    در گذر از جاده ی زندگی آموختم
    کسانی را که بیشتر دوست می داری
    زودتر از دست می دهی
  12. #57
    zhoana
    مدير بخش عكس

     

    کادر مدیریتی
    تاریخ عضویت
    January 2011
    نوشته ها
    23,600
    11,345
    7,969

    پیش فرض

    خمسه ی نظامی_مخزن الاسرار
    بخش 46


    داستان پادشاه ظالم با مرد راستگوی


    پادشهی بود رعیت شکن
    وز سر حجت شده حجاج فن

    هرچه به تاریک شب از صبح زاد
    بر در او درج شدی بامداد

    رفت یکی پیش ملک صبحگاه
    راز گشاینده تر از صبح و ماه

    از قمر اندوخته شب بازیی
    وز سحر آموخته غمازیی

    گفت فلان پیر ترا در نهفت
    خیره کش و ظالم و خونریز گفت

    شد ملک از گفتن او خشمناک
    گفت هم اکنون کنم او را هلاک

    نطع بگسترد و بر او ریگ ریخت
    دیو ز دیوانگیش میگریخت

    شد ببر پیر جوانی چو باد
    گفت ملک بر تو جنایت نهاد

    پیشتر از خواندن آن دیو رای
    خیز و بشو تاش بیاری بجای

    پیر وضو کرد و کفن برگرفت
    پیش ملک رفت و سخن درگرفت

    دست بهم سود شه تیز رای
    وز سر کین دید سوی پشت پای

    گفت شنیدم که سخن رانده ای
    کینه کش و خیره کشم خوانده ای

    آگهی از ملک سلیمانیم
    دیو ستمگاره چرا خوانیم

    پیر بدو گفت نه من خفته ام
    زانچه تو گفتی بترت گفته ام

    پیر و جوان بر خطر از کار تو
    شهر و ده آزرده ز پیکار تو


    منکه چنین عیب شمار توأم
    در بد و نیک آینه دار توأم

    راستیم بین و به من دار هش
    گرنه چنینست بدارم بکش

    پیر چو بر راستی اقرار کرد
    راستیش در دل شه کار کرد

    چون ملک از راستیش پیش دید
    راستی او کژی خویش دید

    گفت حنوط و کفنش برکشید
    غالیه و خلعت ما درکشید

    از سر بیدادگری گشت باز
    دادگری گشت رعیت نواز

    راستی خویش نهان کس نکرد
    در سخن راست زیان کن نکرد

    راستی آور که شوی رستگار
    راستی از تو ظفر از کردگار

    گر سخن راست بود جمله در
    تلخ بود تلخ که الحق مر

    چون به سخن راستی آری بجای
    ناصر گفتار تو باشد خدای

    طبع نظامی و دلش راستند
    کارش ازین راستی آراستند



    نسل ما اینگونه بود
    نسل ما نسلی بود که هرگز گرمای وجود رفیق رو کنار خود احساس نکرد

    نسلی که یواشکی بوسید یواشکی نوشید

    یواشکی خندید یواشکی حرف زد

    یواشکی فکر کرد یواشکی اعتراض کرد

    یواشکی گریه کرد یواشکی آرزو کرد

    یواشکی دعا کرد یواشکی درد و دل کرد

    یواشکی انتخاب کرد یواشکی عاشق شد

    و یواشکی.........

    شکست خورد


    +++++

    ★ قوانین جدید بخش عکس و آموزش ★

  13. #58
    love-kh

     

    پیشکسوت کوچولو
    کوچولووو فوق فعال

    تاریخ عضویت
    September 2008
    محل سکونت
    .B.C
    نوشته ها
    6,445
    1,787
    1,294

    پیش فرض

    47 دوتا شد که !فقط مهسا به جای 47 ، نوشته بود 46 !


    خمسه ی نظامی - مخزن الاسرار
    بخش۴۸
    مقالت پانزدهم در نکوهش رشگبران



    هر نفس این پرده چابک رقیب
    بازین از پرده برآرد غریب

    نطع پر از زخمه و رقاص نه
    بحر پر از گوهر و غواص نه

    از درم و دولت و از تاج و تیغ
    نیست دریغ ار تو نخواهی دریغ

    گر رسدت دل به دم جبرئیل
    نیست قضا ممسک و قدرت بخیل

    زان بنه چندانکه بری دیگرست
    دخل وی از خرج تو افزون ترست

    پای درین ره نه و رفتار بین
    حلقه این در زن و گفتار بین

    سنگش یاقوت و گیا کیمیاست
    گر نشناسی تو غرامت کراست

    دست تصرف قلم اینجا شکست
    کین همه اسرار درین پرده هست

    هردم از این باغ بری میرسد
    نغزتر از نغزتری میرسد

    رشته جانها که درین گوهرست
    مرسله از مرسله زیباترست

    راه روان کز پس یکدیگرند
    طایفه از طایفه زیرک ترند

    عقل شرف جز به معانی نداد
    قدر به پیری و جوانی نداد

    سنگ شنیدم که چو گردد کهن
    لعل شود مختلفست این سخن

    هرچه کهن تر بترند این گروه
    هیچ نه جز بانگ چو بانوی کوه

    آنکه ترا دیده بود شیرخوار
    شیر تو زهریش بود ناگوار

    در کهن انصاف توان کم بود
    پیر هواخواه جوان کم بود

    گل که نو آمد همه راحت دروست
    خار کهن شد که جراحت دروست

    از نوی انگور بود توتیا
    وز کهنی مار شود اژدها

    عقل که شد کاسه سر جای او
    مغز کهن نیست پذیرای او

    آنکه رصد نامه اختر گرفت
    حکم ز تقویم کهن برگرفت

    پیر سگانی که چو شیر ابخرند
    گرگ صفت ناف غزالان درند

    گر کنم اندیشه ز گرگان پیر
    یوسفیم بین و به من برمگیر

    زخم تنک زخمه پیران خوشست
    آب جوانی چه کنم کاتشست

    گرچه جوانی همه فرزانگیست
    هم نه یکی شاخ ز دیوانگیست؟

    یاسمنی چند که بیدی کنند
    دعوی هندو به سپیدی کنند

    منکه چو گل گنج فشانی کنم
    دعوی پیری به جوانی کنم

    خود منشی کار خلق کردنست
    خصمی خود یاری حق کردنست

    آن مه نو را که تو دیدی هلال
    بدر نهش نام چو گیرد کمال

    نخل چو بر پایه بالا رسد
    دست چنان کش که به خرما رسد

    دانه که طرحست فرا گوشه ای
    دانه مخوانش چو شود خوشه ای

    حوضه که دریا شود از آب جوی
    تا بهمان چشم نبینی دروی

    شب چو ببست آنهمه چشم از سحر
    روز درو دید به چشمی دگر

    دشمنی دانا که پی جان بود
    بهتر از آن دوست که نادان بود

    نی منگر کز چه گیا میرسد
    در شکرش بین که کجا میرسد

    دل به هنر ده نه به دعوی پرست
    صید هنر باش به هرجا که هست

    آب صدف گرچه فراوان بود
    در ز یکی قطره باران بود

    بسکه بباید دل و جان تافتن
    تا گهری تاج نشان یافتن

    هر علمی را که قضا نو کند
    حفظ تو باید که روا رو کند

    بر نشکستند هنوز این رباط
    در ننوشتند هنوز این بساط

    محتسب صنع مشو زینهار
    تا نخوری دره ابلیس وار

    هرکه نه بر حکم وی اقرار کرد
    چرخ سرش در سر انکار کرد


    قرارمان فصل انگور
    شراب که شدم
    تو جام بیاور
    من جان...
    ________________________________
  14. #59
    zhoana
    مدير بخش عكس

     

    کادر مدیریتی
    تاریخ عضویت
    January 2011
    نوشته ها
    23,600
    11,345
    7,969

    پیش فرض

    درسته پری جون حواسم نبود گلم
    میخواستم ویرایش کنم که متاسفانه گزینه
    ویرایشم نیست

    خمسه ی نظامی - مخزن الاسرار

    بخش49

    داستان ملکزاده جوان با دشمنان پیر



    قصد شنیدم که در اقصای مرو

    بود ملکزاده جوانی چو سرو


    مضطرب از دولتیان دیار

    ملک بر او شیفته چون روزگار


    تازگیش را کهنان در ستیز

    پر خطر او زان خطر نیم خیز


    یک شب ازان فتنه پر اندیشه خفت

    دید که پیریش در آن خواب گفت


    کای مه نو برج کهن را بکن

    وای گل نو شاخ کهن را بزن


    تا به تو بر ملک مقرر شود

    عیش تو از خوی تو خوشتر شود


    شه چو سر از خواب گرانبر گرفت

    آندو سه تن را ز میان برگرفت


    تازه بنا کرد و کهن درنوشت

    ملک بر آن تازه ملک تازه گشت


    رخنه کن ملک سرافکنده به

    لشگر بد عهد پراکنده به


    سر نکشد شاخ تو از سرو بن

    تا نزنی گردن شاخ کهن


    تا نشود بسته لب جویبار

    پنجه دعوی نگشاید چنار


    تا نکنی رهگذر چشمه پاک

    آب نزاید ز دل و چشم خاک


    با تو برون از تو برون پروریست

    گوش ترا نیک نصیحت گریست


    یک نفس آن تیغ برآر از غلاف

    چند غلافش کنی ای بر خلاف


    آن نفس از حقه این خاک نیست

    این حق آن هم نفس پاک نیست


    پیش چنین کس همگی پیش کش

    نام کرم بر همه خویش کش


    دولتیان کاب و درم یافتند

    دولت باقی ز کرم یافتند


    تخم کرم کشت سلامت بود

    چون برسد برگ قیامت بود


    یارت ازان گنج که احسان تست

    نقد نظامی سره کن کان تست



    نسل ما اینگونه بود
    نسل ما نسلی بود که هرگز گرمای وجود رفیق رو کنار خود احساس نکرد

    نسلی که یواشکی بوسید یواشکی نوشید

    یواشکی خندید یواشکی حرف زد

    یواشکی فکر کرد یواشکی اعتراض کرد

    یواشکی گریه کرد یواشکی آرزو کرد

    یواشکی دعا کرد یواشکی درد و دل کرد

    یواشکی انتخاب کرد یواشکی عاشق شد

    و یواشکی.........

    شکست خورد


    +++++

    ★ قوانین جدید بخش عکس و آموزش ★

  15. #60
    Bahar

     

    پیشکسوت کوچولو
    تاریخ عضویت
    July 2010
    محل سکونت
    شهر من غربت ؛ دیار ِ بی کسی
    نوشته ها
    23,968
    2,106
    6,415

    پیش فرض

    مخزن الاسرار – بخش۵۰ – مقالت شانزدهم در چابک روی



    ای بنسیمی علم افراخته
    پیش غباری علم انداخته

    ده نه و دروازه دهقان زده
    ملک نه و تخت سلیمان زده

    تیغ نه ای زخم بی اندازه چیست
    کوس نه ای اینهمه آوازه چیست

    چون دهن تیغ درم ریز باش
    چون شکم کوس تهی خیز باش

    میکشدت دیو نه افکنده
    دست مده مرده نه زنده

    پیش مغی پشت صلیبی مکن
    دعوی شمشیر خطیبی مکن

    خطبه دولت به فصیحی رسد
    عطسه آدم به مسیحی رسد

    هرکه چو پروانه دمی خوش زند
    یک تنه بر لشگر آتش زند

    یکدو نفس خوش زن و جانی بگیر
    خرقه درانداز و جهانی بگیر

    بخشش تو چرب ربائی که هست
    نیست فدائی به جدائی که هست

    شیر شو از گربه مطبخ مترس
    طلق شو از آتش دوزخ مترس

    گر دغلی باش بر آتش حلال
    ور زر و یاقوتی از آتش منال

    چند غرور ای دغل خاکدان
    چند منی ای دو سه من استخوان

    پیشتر از ما دگران بوده*اند
    کز طلب جاه نیاسوده*اند

    حاصل آن جاه ببین تا چه بود
    سود بد اما بزیان شد چه سود

    گر تو زمین ریزه چو خورشید و ماه
    پای نهی بر فلک از قدر و جاه

    گرچه ازان دایره دیر اوفتی
    چونکه زمینی نه به زیر اوفتی ؟

    تا سر خود را نبری طره وار
    پای درین طره منه زینهار

    مرغ نه ای بر نتوانی پرید
    تا نکنی جان نتوانی رسد

    با فلک از راه شگرفی درای
    تات شگرفانه درافتد به پای

    باده تو خوردی گنه زهر چیست
    جرم تو کردی خلل دهر چیست

    دهر نکوهی مکن ای نیک مرد
    دهر بجای من و تو بد نکرد

    جهد بسی کرد و شگرفی بسی
    تا کند از ما به تکلیف کسی

    چون من و تو هیچ کسان دهیم
    بیهده بر دهر چه تاوان نهیم

    تا نبود جوهر لعل آبدار
    مهر قبولش ننهد شهریار

    سنگ بسی در طرف عالمست
    آنچه ازو لعل شود آن کمست

    خار و سمن هردو بنسبت گیاست
    این خسک دیده و آن توتیاست

    گرچه نیابد مدد از آب جوی
    از گل اصلی نرود رنگ و بوی

    آب گرفتم لطف افزون کند
    خار و خسک را به سمن چون کند

    گرنه بدین قاعده بودی قرار
    قلب شدی قاعده روزگار

    کار به دولت نه به تدبیر ماست
    تا به جهان دولت روزی کراست

    مرد ز بیدولتی افتد به خاک
    دولتیان را به جهان در چه باک

    زنده بود طالع دولت پرست
    بنده دولت شو هرجا که هست

    ملک به دولت نه مجازی دهند
    دولت کس را نه به بازی دهند

    گرد سر دولتیان چرخ ساز
    تا شوی از چرخ زدن بی*نیاز

    با دو سه کم زن مشو آرام گیر
    مقبل ایام شو و نام گیر

    بختور از طالع جوزا برآی
    جوز شکن آنگه و بخت آزمای

    گر در دولت زنی افتاده شو
    از گره کار جهان ساده شو

    ساده دلست آب که دلخوش رسید
    وز گرهی عود بر آتش رسید

    پیرو دل باش و مده دل به کس
    خود تن تو زحمت راه تو بس

    چند زنی دست به شاخ دگر
    که مرا دولت ازین بیشتر

    جمله عالم تو گرفتی رواست
    چون بگذاری طلبیدن چراست

    حرص بهل کو ره طاعت زند
    گردن حرص تو قناعت زند

    مرکز این گنبد فیروزه رنگ
    بر تو فراخست و بر اندیشه تنگ

    یا مکن اندیشه به جنگ آورش
    یا به یک اندیشه به تنگ آورش

    معرفتی در گل آدم نماند
    اهل دلی در همه عالم نماند

    در دو هنر نامه این نه دبیر
    نیست یکی صورت معنی پذیر

    دوستی از دشمن معنی مجوی
    آب حیات از دم افعی مجوی

    دشمن دانا که غم جان بود
    بهتر از آن دوست که نادان بود



صفحه 4 از 14 نخست 123456789 ... آخرین
نمایش نتایج: از 46 به 60 از 201

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •